یک گام بسیار کوچک برای کمک به پژوهشگران کشورم.
تقدیم به:

          همه کسانی که لحظه ای بعد انسانی و وجدانی خود را فراموش نمی کنند و بر آستان گران سنگ انسانیت سر فرود می آورند و انسان را با همه تفاوت هایش ارج می نهند

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1390ساعت 8:25  توسط رحیمه هاشمی | 
سپاس و ستایش مر خدای را جل و جلاله که آثار قدرت او بر چهره روز روشن، تابان است و انوار حکمت او در دل شب تار، درفشان. آفریدگاری که خویشتن را به ما شناساند و درهای علم را بر ما گشود و عمری و فرصتی عطا فرمود تا بدان، بنده ضعیف خویش را در طریق علم و معرفت بیازماید
+ نوشته شده در  شنبه نهم مهر 1390ساعت 13:15  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به:

پدرم به استواری کوه

مادرم به زلالی چشمه

همسرم به صمیمیت باران

دخترم به طراوت شبنم

+ نوشته شده در  شنبه نهم مهر 1390ساعت 13:4  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به مادرم:

مادرم، آنکه آفتاب مهرش در آستانه قلبم، همچنان پابرجاست و هرگز غروب نخواهد کرد.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم شهریور 1390ساعت 8:37  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم با بوسه بر دستان پدرم:

به او که نمی دانم از بزرگی اش بگویم یا مردانگی سخاوت، سکوت، مهربانی و .....

پدرم راه تمام زندگیست

پدرم دلخوشی همیشگیست

 

 

 

تقدیم به مادر عزیزتر از جانم:

مادرم هستی من ز هستی توست تا هستم و هستی دارمت دوست

غمگسار جاودانی مادر است

چشم سار مهربانی مادر است

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مرداد 1390ساعت 9:34  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به :

             پدر و مادرم به خاطر زحمات بی دریغشان

 

 

                                                                  چیدم گلی ز باغ ادب تا بروز عید

                                                                  در بارگاه میر ادب پرور آورم

                                                                  حیف است با خسان گل دانش کنی نثار

                                                                  من گل نثار مردم دانشور آورم

                                                                                                             شهریار   

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مرداد 1390ساعت 9:27  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به:

روح پاک پدرو که عالمانه به من آموخت تا چگونه در عرصه زندگی، ایستادگی را تجربه نمایم

 

و به مادرم، دریای بی کران فداکاری و عشق که وجودم برایش همه رنج بود و وجودش برایم همه مهر

 

و به :

همسرم، اسطوره زندگیم، پناه خستگیم و امید بودنم

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم خرداد 1390ساعت 10:23  توسط رحیمه هاشمی | 
خداوندا به ما توفیق تلاش در شکست، صبر در نومیدی، رفتن بی همراه، جهاد بی سلاح، کار بی پاداش، فداکاری در سکوت، دین بی دنیا، مذهب بی عوام، عظمت بی نام، خدمت بی نان، ایمان بی ریا، خوبی بی نمود، گستاخی بی خامی، مناعت بی غرور، عشق بی هوس، تنهایی در انبوه جمعیت و دوست داشتن بی آنکه دوست بداند، را عنایت فرما

 

 

 

جان ما را صفای خود ده و دل ما را هوای خود ده، و چشم ما را ضیای خود ده، و ما را از فضل و کرم خود آن ده که آن به.

 

یارب دل ما را تو به رحمت جان ده

درد همه را به صابری درمان ده

این بنده چه داند که چه می باید جست

داننده تویی هر آنچه دانی آن ده

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم خرداد 1390ساعت 9:13  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به:

           خدایی که آفرید

                                جهان را، انسان را، عقل را، علم را، معرفت را، عشق را

و به کسانی که عشقشان را در وجودم دمید.

گاهی بیاییم و احوالشان را بپرسیم  

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم خرداد 1390ساعت 8:22  توسط رحیمه هاشمی | 
سپاس بی کران پروردگار یکتا را که هستی مان بخشید و به طریق علم و دانش رهنمونمان شد و به همنشینی رهروان علم و دانش مفتخرمان نمود و خوشه چینی از علم و معرفت را روزیمان ساخت.
+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم اردیبهشت 1390ساعت 8:34  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به پدر و مادرم

که از نگاهشان صلابت

از رفتارشان محبت

و از صبرشان ایستادگی را آموختم

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم فروردین 1390ساعت 8:21  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به پدر بزرگوار و مادر مهربانم

 

آن دو فرشته ای که از خواسته هایشان گذشتند، سختی ها را به جان خریدند و خود را سپر بلای مشکلات و ناملایمات کردند تا من به جایگاهی که اکنون در آن ایستاده ام برسم

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم فروردین 1390ساعت 8:19  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به :

ای پدر از تو هر چه می گویم باز هم کم می آورم

خورشیدی شدی و از روشنایی ات جان گرفتم و در ناامیدی ها نازم را

 کشیدی و لبریزم کردی از شوق

اکنون حاصل دستان خسته ات رمز موفقیتم شد

به خودم تبریک می گویم که تو را دارم و دنیا با همه بزرگیش مثل تو را

 ندارد .....

 

 

و تو ای مادر، ای شوق زیبایی نفس کشیدن

ای روح مهربان هستی ام

تو رنگ شادی هایم شدی و لحظه ها را با تمام وجود از من دور کردی و

 عمری خستگی ها را به جان خریدی تا اکنون توانستی طعم خوش

 پیروزی را به من بچشانی

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اسفند 1389ساعت 9:8  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به پدر و مادرم :

خدای را بسی شاکرم که از روی کرم، پدر و مادری فداکار نسبیم ساخته تا در سایه درخت پربار وجودشان بیاسایم و از ریشه آنها شاخ و برگ گیرم و از سایه وجودشان در راه کسب علم و دانش تلاش نمایم. والدینی که بودنشان تاج افتخاری است بر سرم و نامشان دلیلی است بر بودنم، چرا که این دو وجود، پس از پروردگار ، مایه هستی ام بوده اند دستم را گرفتند و راه رفتن را در این وادی زندگی پر از فراز و نشیب آموختند. آموزگارانی که برایم زندگی، بودن و انسان بودن را معنا کردند....

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم اسفند 1389ساعت 8:23  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به مهربان فرشتگانی که:

لحظات ناب باور بودن، لذت و غرور دانستن، جسارت خواستن، عظمت رسیدن و تمام تجربه های یکتا و زیبای زندگیم، مدیون حضور سبز آنهاست

تقدیم به خانواده عزیزم.

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اسفند 1389ساعت 8:44  توسط رحیمه هاشمی | 
سپاس گزاری

نمی توانم معنایی بالاتر از تقدیر و تشکر بر زبانم جاری سازم و سپاس خود را در وصف استادان خویش آشکار نمایم، که هر چه گویم و سرایم ، کم گفته ام.

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم اسفند 1389ساعت 8:47  توسط رحیمه هاشمی | 
پروردگارا:

نه میتوانم موهایشان را که در راه عزت من سفید شد، سیاه کنم و نه برای دستهای پینه بسته شان که ثمره تلاش برای افتخار من است، مرهمی دارم . پس توفیقم ده که هر لحظه شکر گزارشان باشم و ثانیه های عمرم را در عصای دست بودنشان بگذرانم.

 

شکر و سپاس خدا را که بزرگترین امید و یاور در لحظه لحظه زندگیست.

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم اسفند 1389ساعت 8:41  توسط رحیمه هاشمی | 
سپاس خدای را که هر چه دارم از اوست

به امید آنکه توفیق یابم جز خدمت به خلق او نکوشم.

+ نوشته شده در  شنبه نهم بهمن 1389ساعت 9:52  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به :

پدر، مادر و همسر عزیزم

و به تمام آزاد مردانی که نیک می اندیشند و عقل و منطق را پیشه خود نموده و جز رضای الهی و پیشرفت و سعادت جامعه، هدفی ندارند.

دانشمندان، بزرگان، و جوانمردانی که جان و مال خود را در حفظ و اعتلای این مرز و بوم فدا نموده و مینمایند.

+ نوشته شده در  شنبه نهم بهمن 1389ساعت 9:50  توسط رحیمه هاشمی | 
تقدیم به همسرم:

که سایه مهربانیش سایه سار زندگیم می باشد، او که اسوه صبر و تحمل بوده و مشکلات مسیر را برایم تسهیل نمود.

 

تقدیم به خواهرم:

که وجودش شادی بخش و صفایش مایه آرامش من است.

 

تقدیم به برادرم:

که همواره در طول تحصیل متحمل زحماتم بود و تکیه گاه من در مواجهه با مشکلات، و وجودش مایه دلگرمی من می باشد.

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم دی 1389ساعت 8:57  توسط رحیمه هاشمی | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
با مراجعه دانشجویان به بخش مرجع و استفاده آنها از پایان نامه های قبلی در مورد صفحه تقدیم یا مطالب دیگر به این فکر افتادم یک وبلاگ برای چنین مطالبی تنظیم نمایم امیدوارم مورد استفاده پژوهشگران محترم قرار بگیرد این مطالب برگرفته از پایان نامه های دانشجویان میباشد

نوشته های پیشین
اسفند 1390
مهر 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
آرشیو موضوعی
صفحه تقدیم پایان نامه
صفحه سپاسگزاری پایان نامه
پیوندها
مسافر
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM